ZXZW Blog

Effenaar headhuncho’s Tom Ketelaar en Robert Schaeffer bloggen vanuit Brighton over het Great Escape showcase festival waar meer dan 300 opkomende bands in drie dagen over meer dan dertig locaties spelen.

Oei! Tuff choice!! Zullen we vandaag naar een fijn festival met gelouterde knallers als Rick Astley, Bananarama, Paul Young, ABC, Curiosity Killed the Cat, Johnny Hates Jazz en de Cutting Crew gaan, of toch maar een shitload aan onervaren opkomende bandjes zonder massa’s gouden platen gaan kijken?

Curiosity Killed the Cat?

Rennen dan maar naar de Audio alwaar we Cage The Elephant willen gaan kijken, maar we eerst een verrassingsshow van We Are Scientists krijgen die op het dak staan te spelen. Net echt, met zeer veel enthousiast publiek op muurtjes, vuilnisbakken en de stoepen en straat blokkerend door de zenuwachtige politie agenten in bedwang moet worden gehouden. Fijn bandje en het grote nieuws is dat de bassist zijn snor heeft afgeschoren.

Cage The Elephant uiteindelijk helemaal niet gezien omdat zelfs de rij voor de ‘delegate passes’ veel te lang was, en omdat je een uitnodiging van Willem Venema om een biertje te komen drinken nou een maal niet kunt weigeren ;-). Na een babbeltje en een drankje met The Alternatives en een verdwaalde Mojo besluiten we de plannen van een ervaren Great Escaper te volgen en rennen we een tijdje mee met Gideon. Zoveel mogelijk bands in zo weinig mogelijk tijd.

Cocknbull Kid klinkt misschien op de myspace best leuk, maar live is het werkelijk dramatisch. Snel verder rennen naar The Volks alwaar Natty lekkere zomerse reggae voor Jack Johnson meisjes speelt. Schijnt een dikke single uit te hebben in de UK. Voor al uw festival weides! Na twee en een half liedje stevig de pas er in naar The Golden Dogs uit Toronto. Helemaal niet onaardige indie uit de Canadese school. Snel twee straten verder naar Bitchee Bitchee Ya Ya Ya wiens singeltje Fuck Freind we kennen van het Kitsune Label. Lekkere singel (natuurlijk vooral de remixes) maar wat een deceptie om dit live te zien. Wat een draak van een liveband zeg …

Kitsune krijgt direct nog een kans van ons want we racen naar The Honeyclub aan zee, waar de franse jongelui van The Teenagers gaan proberen de overvolle tent op de kop te zetten. Ook zij met een lekkere singel op zak ‘ Homecoming’ met de meebrul zinnetjes ‘ I fucked my American cunt / i love my English romance’. Maar dat was dan ook gelijk het enige stukje dat het publiek kon boeien. De rest van het materiaal was vlak en eenzelvig met emo slogans doorspekte zouteloosheid.

Hot Club De Paris

Na dit zoveelste debacle waren we wel eens toe aan een band met muzikale diepgang en spitsvondigheid. En zoals dat wel vaker gaat in het leven, wordt je dan op je wenken bedient met Hot Club The Paris midden tussen de gokkasten, draaimolens, kleurrijke tapijten en messing versierselen op de Brighton Pier. De band kenden we al van de novelty singel “Sometimesitsbetternottostickbitsofeachotherineachotherforeachother” uit 2006. Maar wat een band! Spitsvondige songs vol heerlijk aan Vampire Weekend (of voor de oude lullen The Feelies) referende gitaar loopjes en bastensvol fijne details en energie. Wij kijken uit naar het nieuwe album dat dit jaar zal uitkomen!

Hehe, dat was echt ff nodig. Na dit eertse hoogtpunt is het inmiddels 23 uur en het wordt zaak te bepalen in welke club we de nacht gaan doorbrengen. Keuze genoeg, want er zull;en nog tot diep in de nacht bands spelen. Het wordt The Concorde2, een club liggend aan de kust, onder de boulevard. De club heeft iets weg van een oud treinstation, maar kan dat nooit geweest zijn gezien de ligging. Concorde2 heeft de sfeer van een good old venue, en is dat eigenlijk ook. Met een programma dat gaat van Eddie Grant tot Battles doet het hier erg thuisvoelen. Fijn!

Voordat we een live band krijgen voorgeschoteld mogen eerst de lokale indie disco meisjes hun favoriete plaatjes draaien. We krijgen tot onze verrassing niet alleen de verste indie hits om de oren, maar ook klassiekers van ESG en Medium Medium of een eigenzinnige Deerhoof worden niet vergeten.
Helaas is het gedaan met het indie disco feest, zodra de ultieme anti-climax band Magistrates het podium betreden. Voer voor de Maroon5 generatie, maar absoluut niet voor een zaal vol met mensen met goede smaak. Dit voelt ook de band zelf. De zanger probeerde nog halfslachtig het publiek bij de show te betrekken, maar het mocht niet baten. Verloren wedstrijd voor deze lads uit Essex!

The Ting Tings

Iedereen komt natuurlijk voor de band van het het singletje van de week: The Ting Tings! Wanneer het duo het podium betreedt is het meteen keihard feesten geblazen. Ze trappen af met hun eerste hitsucces ‘Great dj’ en het dak gaat eraf! Is het vanwege de grote glazen bier, of worden we zelf ook euforisch van de energie in de zaal? The Ting Tings hebben een perfect opgebouwde set en sluiten af met een zaal die keihard de hit van het moment meebrult. That’s not my name…!!!

Op weg naar het hotel maken we nog de mooie fenomenen mee die er gebeuren als het uitgaans centrum van een stad aan zee ligt. Grote kampvuren op het kiezelstrand, skinnydipping, dronken gezwalk en gelal en lotsa making out. Bij het frietkot bestellen we een frietje kaas. De natte droom van iedere dronken kaaskop

Conclusie day 2: waren we toch maar naar Bananarama gegaan